Amerykańska marynarka wojenna wzmacnia potencjał uderzeniowy. Niszczyciele typu Zumwalt otrzymają pociski hipersoniczne

Przełom w morskiej doktrynie uderzeniowej

Amerykańska marynarka wojenna (US Navy) podejmuje strategiczny krok mający na celu znaczące wzmocnienie zdolności ofensywnych swoich najnowocześniejszych jednostek. Jak donoszą źródła branżowe, niszczyciele typu Zumwalt, dotychczas krytykowane za ograniczony potencjał bojowy w stosunku do kosztów, zostaną wyposażone w zaawansowane pociski hipersoniczne. Decyzja ta ma na celu pełne wykorzystanie unikalnej konstrukcji i możliwości tych okrętów.

Zumwalt: od koncepcji do realnej siły ognia

Klasa niszczycieli Zumwalt, reprezentowana przez okręty DDG-1000, od początku budziła kontrowersje. Jej futurystyczny, stealthowy projekt, charakteryzujący się gładkimi, pochyłymi powierzchniami, miał zapewnić niemal niewidzialność dla radarów. Jednak ogromne koszty programu oraz problemy z głównym systemem uzbrojenia – działami Advanced Gun System (AGS), dla których zabrakło odpowiedniej amunicji – sprawiły, że okręty przez lata pełniły rolę bardziej eksperymentalną niż bojową.

Integracja broni hipersonicznej z platformą Zumwalt to odpowiedź na rosnące wyzwania w obszarze A2/AD (Anti-Access/Area Denial) oraz potrzebę utrzymania przewagi morskiej w strategicznych regionach świata.

Wdrożenie pocisków hipersonicznych radykalnie zmienia tę sytuację. Dzięki olbrzymim wyrzutniom pionowym Mk 57 VLS, które są większe od standardowych systemów na innych okrętach, Zumwalt zyskuje możliwość przenoszenia nowej generacji broni o dużej masie i gabarytach.

Czym jest broń hipersoniczna i dlaczego ma znaczenie?

Pociski hipersoniczne to broń poruszająca się z prędkością co najmniej pięciokrotnie większą od prędkości dźwięku (Mach 5). Ich kluczową cechą jest zdolność do manewrowania podczas lotu w atmosferze, co utrudnia, a często wręcz uniemożliwia, ich przechwycenie przez istniejące systemy obrony przeciwrakietowej. Dla marynarki wojennej oznacza to:

Zasięg i szybkość: możliwość uderzenia w cele oddalone o setki kilometrów w czasie liczącym minuty.
Przebijalność obrony: ogromna prędkość i nieprzewidywalna trajektoria stanowią wyzwanie dla każdego systemu antyrakietowego.
Elastyczność: broń może być używana zarówno przeciwko celom naziemnym o wysokiej wartości, jak i dużym jednostkom nawodnym.

Perspektywy i implikacje strategiczne

Modernizacja niszczycieli typu Zumwalt jest elementem szerszego wyścigu zbrojeń w dziedzinie technologii hipersonicznych, który toczy się pomiędzy globalnymi mocarstwami. Umieszczenie tej broni na platformach morskich daje Stanom Zjednoczonym znaczną przewagę operacyjną. Okręty te, dzięki swojej stealthowej charakterystyce, mogą zbliżyć się niepostrzeżenie do potencjalnych stref konfliktu i przeprowadzić uderzenie z zaskoczenia.

Eksperci wskazują, że ta decyzja nie tylko rewitalizuje kosztowny program Zumwalt, ale także wpisuje się w nową koncepcję walki rozproszonej (Distributed Lethality), zakładającą, że każda jednostka floty powinna dysponować znaczną siłą ognia. Wprowadzenie broni hipersonicznej na morza zmienia oblicze potencjalnych konfrontacji morskich i wymusza na przeciwnikach rozwój nowych, kosztownych metod obrony.

Foto: cdn-sw.spidersweb.pl