Advertisement

Niepokojące odkrycie pod Neapolem: Ukryty uskok w kalderze wulkanu Campi Flegrei

Zagrożenie pod stopami Neapolitańczyków

Kaldera Campi Flegrei, jeden z najbardziej niebezpiecznych superwulkanów na świecie, ponownie daje o sobie znać. Od 2022 roku obszar ten doświadczył dziesiątek tysięcy wstrząsów sejsmicznych, z których większość jest na tyle subtelna, że mieszkańcy nawet ich nie rejestrują. To nieustanne pulsowanie budzi coraz większy niepokój wśród naukowców monitorujących ten potencjalnie katastrofalny wulkan.

Historyczne konsekwencje ostatniej erupcji

Ostatnia znacząca erupcja Campi Flegrei miała miejsce w 1538 roku i doprowadziła do powstania nowego stożka wulkanicznego

  • Monte Nuovo. Jednak to, co naprawdę niepokoi naukowców, to pamięć o znacznie potężniejszej erupcji sprzed około 39 000 lat, która według badań mogła przyczynić się do wyginięcia neandertalczyków w Europie.

    „Campi Flegrei to nie jest zwykły wulkan. To kaldera o średnicy 12-15 km, która może wygenerować erupcję zdolną zmienić klimat całej planety” – podkreślają wulkanolodzy.

    Nowe odkrycia naukowe

    Najnowsze badania przeprowadzone przez międzynarodowy zespół naukowców ujawniły istnienie ukrytego uskoku tektonicznego w obrębie kaldery. To struktura geologiczna, która może odgrywać kluczową rolę w procesach prowadzących do erupcji.

    Mechanizm powstawania zagrożenia

    Uskok ten działa jak swego rodzaju „zawór bezpieczeństwa” lub przeciwnie – „przyspieszacz” procesów wulkanicznych. Kiedy magma przemieszcza się w górę przez system płytkich komór magmowych, napotyka na tę strukturę, co może prowadzić do:

    • Nagromadzenia naprężeń tektonicznych
    • Szybszego przemieszczania się płynów wulkanicznych
    • Powstawania dodatkowych dróg dla magmy
    • Zwiększonego ryzyka większych trzęsień ziemi

    System monitoringu i ostrzegania

    Włoscy naukowcy nieustannie monitorują sytuację za pomocą zaawansowanych technologii:

    • Sieci sejsmometrów rejestrujących najmniejsze wstrząsy
    • GPS do pomiaru deformacji gruntu
    • Monitorowania emisji gazów wulkanicznych
    • Satelitarnych pomiarów termicznych

    Obecnie obserwuje się tzw. „bradyseizm” – powolne unoszenie i opadanie gruntu, które w przeszłości poprzedzało erupcje.

    Perspektywy na przyszłość

    Chociaż nie ma bezpośrednich oznak zbliżającej się katastrofalnej erupcji, naukowcy podkreślają potrzebę ciągłej czujności. Zrozumienie mechanizmów działających w obrębie ukrytego uskoku może znacząco poprawić zdolności predykcyjne i systemy wczesnego ostrzegania dla ponad 1,5 miliona ludzi mieszkających w strefie bezpośredniego zagrożenia.

Foto: www.unsplash.com

Leave a Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *